ku•bà
- :
- tao na hindi makatayô nang tuwid at baluktot ang likod
ku•bá•bang
- :
ku•ba•kób
- 1:
- napapalibutan ang lahat ng bahagi
- 2:
- mababà ang bubong
- 3:
- nakakuba hábang naglalakad o tumatayô
- 1:
ku•bá•kob
- 1:
- dampa na walang silong at mababà ang bubong
- 2:
- pagtuturing na alipin ang lahat ng kasapi ng pamilya
- 3:
- parusang ipinapataw noong unang panahon sa suwail at manlo-loko, pinaliligran ng buong bayan ang bahay nitó, inaakyat, at kapag tumakbo ito ay binabató palabas ng bayan, at winawasak ang bahay nitó
- 1:
kú•bal
- :
ku•ba•tí•li
- :
- isang uri ng palumpong
- :
ku•báw
- 1:
- uri ng kalabaw na may nakakurbang sungay sa harap ng mukha
- 2:
- uri ng sa-ging
- 1:
kúb•ba
- :
- libíngan o puntod ng isang propeta
- :
kúb•bing
- :
kub•bó
- :
ku•bé•ta
- 1:
- pook para sa pag-ihi at pagdumi
- 2:
- timba na lalagyán ng dumi
- 1:
kú•bi
- :
- punongkahoy (Artocar-pus nitidus) na makapal ang tadyang ng dahon, maliit ang bulaklak, at may bungang hindi pangkaraniwan ang hugis at kulay kayumanggi ang balát, katutubò sa Filipinas
- :
kú•bi•kó
- 1:
- may hu-gis na tulad ng cube
- 2:
- may tatlong dimensiyon
- 3:
- ukol sa cube ng isang bílang
- 1:
ku•bi•kóng
- :
- may mga lúkot ang rabaw, gaya sa rabaw ng playwud kapag nabasâ
- :
ku•bíl
- :
- pugad o taguán ng mga ilahas na hayop
- :
ku•bí•li
- :
- uri ng bunga, kahawig ng kastanyas o belyota
- :
ku•bíng
- :
- maliit, manipis, at makitid na instrumentong yarì sa kawayan, bronse, o metal, iniipit sa pagitan ng mga labì, kinakalabit ang matulis na dulong may dila upang lumikha ng tunog na umaalingaw-ngaw sa loob ng bibig
- :
Ku•bís•mo
- :
- estilo sa pagpipintura at paglilok na umunlad noong ika-20 siglo, bini-bigyang-diin ang pormal na estruk-tura ng anumang likhang sining, may pagtutumbas sa heometrikong ayos batay sa likás na anyo, at may pagsasaayos sa mga bahagi ayon sa pangangailangan ng pagtatanghal nitó
- :
kub•kób
- :
- uri ng lambat
- :
kub•kób
- :
- napaligiran; napali-butan
- :