ká•ha ta•lé•ga
- :
- kaha para sa mga talega
ka•ha•tì
- 1:
- tawag noong araw sa ikaapat na ba-hagi ng piso; dalawampu’t limang sentimo at katumbas noon ng dalawang reales o kalahati ng isang peseta
- 2:
- tao na nagmamay-ari ng kalahati ng kabuuan ng isang bagay
- 3:
- 1:
ka•ha•wá
- :
ka•ha•wíg
- :
ka•há•yaw
- :
ka•ha•yú•pan
- :
- labis na kasamaan; karumal-dumal na pag-iisip, lunggati, at gawain
- :
ka•hél
- :
ka•hél
- :
ka•he•lá•da
- :
- inúming tinimpla mula sa katas ng kahel
- :
ka•hé•ra
- :
- babaeng tagaingat ng salapi, ka•hé•ro kung laláki
- :
ka•he•tíl•ya
- 1:
- 2:
- kaha ng sigarilyo
ka•hì
- :
- sinaunang anyo ng káhit
- :
ká•hi
- :
ka•hi•ba•ló
- :
ka•hi•bay•bá•yan
- :
- mga bayan na magkakalapit o magkaka-dikit sa isa’t-isa
- :
ka•hí•bu•lú•ngan
- :
ka•híd•law
- 1:
- nasà1 o pagnanasà
- 2:
- 1:
ka•híg
- :
- kalaykay1
- :
ká•hig
- 1:
- pagkayod sa rabáw ng isang bagay sa pamamagitan ng matulis na bagay
- 2:
- pagkutkot ng manok sa lupa kung naghaha-nap ng pagkain o naghahandang makipagsabong
- 3:
- pagsasanay sa manok na pansabong sa pamamagitan ng paghaharap nitó sa isa pang manok na pansabong hábang hawak ang buntot
- 1:
ka•hí•gad
- :