ngi•pén
- :
ngí•pen
- :
ngí•pin
- :
- sa mga vertebrata, matigas na lawas na nakakabit nang nakahilera sa pangá; ginagamit sa pagnguya ng pagkain, bílang sandata at pandepensa
- :
ngí•pin-sa-ngí•pin
- :
ngí•pon
- :
ngí•ri
- :
- varyant ng díri
- :
ngí•rit
- :
ngi•rí•yet
- :
ngir•ngír
- :
ngí•rong
- :
ngi•sa•él
- :
ngi•sá•el
- :
ngis•bî
- :
ngi•sí
- :
ngí•si
- 1:
- pagngiti nang banát ang labì at nakalantad ang mga ngipin
- 2:
- pag-uumpisang tumubo ng mga pangil ng baboy-damo
- 1:
ngis•láw
- :
- humalakhak nang hindi nahihiya at tumatawag sa pansin ng lahat
- :
ngis•lô
- :
ngis•ngís
- :
- pagngiti o pagtawa nang nakikíta ang mga ngipin
- :
ngí•ta
- :
- pagkikíta nang harápan
- :
ngí•teg
- :