pung•póng
- 1:
- isang tali ng mga uhay ng palay
- 2:
- upos ng kandila.
púng•pong
- :
- tuod ng ka-wayan, lalo na ang bahaging naiiwan sa lupa matapos mabali ng hangin.
- :
púng•pung
- :
- típon1 o pagti-tipon.
- :
púng•pung
- :
- tabasin; talbusan.
- :
pung•sô
- :
pung•tór
- :
- pampang ng buhangin.
- :
pú•ngul
- 1:
- yugto mula sa pagiging sanggol o batà
- 2:
- unang yug-to sa búhay ng isang tao o hayop.
- 1:
pu•ni•kón
- :
pu•nín
- :
- tinipil na punuín.
- :
punishment (pá•nis•mént)
- :
pu•nít
- :
- GISÎ, GISWÁ, GULÍP.
- :
pú•nit
- :
- may dalawa o mahigit na piraso
- :
pú•nit
- :
- pag-hati sa isang bagay, gaya ng tela o papel para magkaroon ng dalawa o mahigit pang piraso
- :
punk (pangk)
- 1:
- tao o bagay na walang halaga
- 2:
- 3:
- lalaki na walang karanasan
- 4:
- a
- ma-lakas at mabilis na anyo ng musikang rock na may krudo at agresibong tunog
- b
- tao na tagalikha o tagapag-taguyod nitó.
- 1:
pun•lâ
- 1:
- pagpapa-tubò ng butó o binhi
- 2:
- bagong tubòng haláman na hindi pa naililipat sa palagiang taniman.
- 1:
pun•là•an
- :
- tanging pook sa bukid na inilaan sa pagpa-patubò ng binhi.
- :
pun•láy
- :
pu•nò
- 1:
- 2:
- 3:
- var-yant ng punongkahoy
- 4:
pu•nô
- :
- may nilalamán o hawak na pinakamara-ming posibleng bílang; wala nang puwang para sa dagdag na nilala-mán
- :
pú•no
- :
- pagpurol, gaya ng kutsilyo.
- :