pa•ki•ki- : pambuo ng pangngalan at tumutukoy sa ugali o paulit-ulit na paggawâ sa isang bagay, hal paki-kikáin, pakikisákay.
pa•ki•ki•pag•ka•máy : pagdadaop ng mga kanang palad ng dalawang tao bílang tanda ng pagbatì o pagkakaibigan
pa•ki•ki•pag•ka•pu•wá-tá•o : ang inaa-sahang ugali, paraan ng pagkilos, o pagsasalita ng isang tao sa loob ng kaniyang lipunan.
pa•ki•ki•pag•sá•pa•la•rán : isang ka-kaiba at nakasisiyá, karaniwang mapanganib, na karanasan o gawain
pa•ki•ki•sá•ma 1: akto at pagsisikap maging katanggap-tanggap sa mga kasáma sa isang pangkat 2: písan1 o pagpisan.
pa•kí•ling 1: punongkahoy na maligasgas ang dahon na nagagamit na pang-is-is, at pampabango sa sinaing 2: anumang ikinakabit na pambalanse ng saranggola.
pa•ki•ná•bang 1: kabutihang natamo dahil sa anu-mang bagay na ginawa 2: halagang kiníta o tinubò sa anumang pamumu-hunan 3: komun-yón1.