- ti•wáspnr:mababà ang harapán kay-sa hulihán o ang kabaligtaran
- ti•wáypnb:nása taluktok; nása kai-taasan.
- ti•way•wáypng | Zoo | [ Iva ]:ibong kauri ng pinantat (Terpsiphone atrocau-data) ngunit mangasul-ngasul na itim ang balahibo.
- ti•wíspng | Zoo | [ Hil ]:uri ng ibong nag-kakandirit.
- tí•yapng | [ Esp tía ]1:kapatid o pin-sang babae ng amá o ina ng isang tao2:asawa ng tiyo
- ti•yábpng:ukit sa katawan ng pu-nongkahoy, poste at iba pa upang madalîng akyatin.
- ti•yádpng | [ ST ]:tulos ng bakod o hanggahan.
- ti•yádpnd:lumakad nang palihim o maingat sa pamamagitan ng dulo ng malaking daliri ng paa o ng mga daliri ng paa
- ti•ya•gâpng | [ Kap Tag ]:sipag at sikap na ituloy ang gawain, kahit magtagal, sa kabilâ ng babala, oposisyon, at mga kabiguan
- ti•yákpnr1:tapát at nakatuón sa isang layon2:hindi maaaring pag-alinlanganan3:hindi maiiwasan
- ti•yánpng1:bahagi ng katawan sa pagitan ng diaphragm at bala-kang; naglalamán ng mga bituka, at iba pa2:malakí at tíla súpot na organ na dinadaanan ng pagkain mula sa lalamunan upang imbakan nitó hábang nagsisimula ang proseso ng pagtunaw3:sa mga kulisap at crustacean, ang hulihang bahagi ng katawan.
- ti•yá•nakpng | Mit:lamáng-lupa na si-nasabing kaluluwa ng sanggol na namatay nang hindi nabinyagan, karaniwang mapaglaro at mahilig iligáw ang sinumang mapaglaruang manlalakbay