bis•táy
- 1:
- salaan na gawâ sa masinsin at makitid na lapát na kawayan at ginagamit upang maihiwalay ang bigas sa ipa, binlid, o darak
- 2:
- bahagi ng kiskisan para salain ang darak
bis•táy-da•rák
- :
- bistay na masinsin ang pagkakalála at ginagamit upang ihiwalay ang bigas sa darak
- :
bis•táy-pi•na•wà
- :
- bistay na madálang ang pagkakalála kaysa bistay-darak at ginagamit upang ihiwalay ang bigas sa ipa at palay
- :
bis•ték
- :
- putahe ng hiniwang karne na ibinabad sa toyo at sibuyas
- :
bis•tí
- :
- bihís na bihís
- :
bís•ti
- :
- varyant ng bestí
- :
bís•to
- :
- napag-alamán ang isang bagay o gawâ na tangkang itago; nabunyag
- :
bís•tro
- :
- maliit na kainán
- :
bis•tu•kól
- :
bis•tu•rí
- :
- maliit, matalim, at hugis bolpen na kutsilyo na ginagamit ng doktor sa pagtistis
- :
bí•su
- :
bi•sú•go
- :
- isdang-alat (family Nemipteridae) na walang kaliskis ang isang bahagi ng katawan, may-uring mamulá-mulá at may uring pinilakan na may dilaw na mga guhit ang kulay ng katawan
- :
bi•sú•gong-bu•tú•tan
- :
- bisugong tíla palawit ang mahabàng dulo ng pang ibabaw na buntot
- :
bi•sú•gong-gá•id
- :
- uri ng bisugo (genus Nemipterus) na mamulá-mulá ang kaliskis at may mga guhit na dilaw
- :
bi•sú•gong-in•tsík
- :
bi•sú•gong-may•lá•wi
- :
- uri ng bisugo (genus Pentapodus) na kulay pinilakan at may malakíng guhit na dilaw sa tagiliran ng katawan, may mga uri na na may tíla sinulid na nakalawit sa buntot
- :
bi•sú•gong-tá•bo
- :
bi•su•kól
- 1:
- batàng usá
- 2:
- uri ng kuhol na bilóg ang talukab at namumúhay sa putikán at palayan
- 1:
bí•sul
- :
bi•su•ól
- :