gun•tíng : kasangkapang panggupit o pantabas, binubuo ng dalawang metal na magkaekis at magkaharap ang talim
gú•op 1: paglalagay o pagpa-patong ng anuman sa rabaw ng anu-mang bagay na ibig takpan 2: tela na itinatagpi sa sirâng damit; pan-tagpi
gú•pay : gumalaw o kumilos karaniwang may “di” sa unahán kaya kabaligtaran ang gámit, hal “hindi makagupay.”
gu•pít 1: pagputol sa buhok, tela, papel, at iba pa sa pamamagitan ng gunting 2: ayos o paraan ng pagkakaputol ng buhok, tela, at iba pa
gu•pò 1: pagbagsak o pagkagiba, karaniwang dahil sa labis na kahinà-an o sa bigat ng anumang dumagán 2: pagkatálo sa laba-nán 3: pagkaratay dahil sa karamdaman 4: matan-dang ulyanin