• hu•pì

    1. :
      muràng usbóng o talbos ng gabe.
  • hú•pi

    1. :
      talbos ng gabe.
  • hú•pil

    1. 1:
    2. 2:
      dinapurak; niyurákan.
  • hup-íp

    1. :
      plawtang panlabì na yarì sa tangkay ng runo, dalawang talampakan ang habà, at karaniwang may tatlong bútas.
  • Hú•pi•tér

    1. :
  • hu•pít•hu•pít

    1. :
      paninirang-puri sa isang mag-asawa upang mapaghiwalay ang mga ito.
  • hu•pô

    1. :
      pagpilì at pagwawaksi ng masasamâ.
  • hú•pong

    1. :
  • hu•pót

    1. :
  • hup•yák

    1. :
      humpák
  • hu•rá•do

    1. 1:
    2. 2:
      tao na nanunumpa ng katapatan
  • hu•rá•han

    1. :
      pook o presinto sa pagpapalista ng botante.
  • hu•ra•héd

    1. :
      mababàng dingding na gawâ sa bató at ginaga-mit na lunduan ng bahay.
  • hu•rá, hú•ra

    1. 1:
    2. 2:
      pagpapalista bílang botante