• heron (hí•ron)

    1. :
  • he•rón

    1. :
  • hér•pes (her•piz)

    1. :
      sakít ng pagkakaroon ng butlig na sanhi ng virus.
  • herring (hé•ring)

    1. :
  • hertz (herts)

    1. :
      isang yunit ng dalásan, katumbas ng isang siklo bawat segundo.
  • he•rún•di•yó

    1. :
  • He•ru•sa•lém

    1. :
      banal na lungsod ng mga Hudyo, at maging sa mga Kristiyano at Muslim, matatagpuan sa mga burol ng Judea, 30 km mula sa Ilog Jordan
  • Hesperides (he•sper•í•diz)

    1. :
      mga anak na babae ni Hespe-rus na nagsisilbing mga bantay ng gintong mansanas sa hardin na matatagpuan sa kabundukan ng Atlas.
  • Hés•tas

    1. :
      sa pasyon, isa sa dala-wang magnanakaw na ipinakòng kasáma ni Kristo at umupasala kay Kristo.
  • hes•tas•yón

    1. 1:
      proseso ng pagbubuntis mula paglilihi hanggang panganganak
    2. 2:
      ang pribadong pagsulong ng isang plano, idea, at iba pa.
  • Hestia (hés•tya)

    1. :
      si Vesta ng mga Griyego.
  • hes•ti•ku•las•yón

    1. 1:
      paghesto sa halip o bílang dagdag sa salita
    2. 2:
      pagpapahayag na may hesto.
  • hes•ti•yón

    1. :
      aksiyon o hakbang para malutas ang isang bagay.
  • hés•to

    1. :
  • He•su•krís•to

    1. :
  • He•sús

    1. :
      sa Kristiyanis-mo, ang pinaniniwalaang anak ng Diyos Ama at tumubos sa kasalanan ng sangkatauhan sa pamamagitan ng pagkamatay sa krus
  • He•sús•mar•yo•sép!

    1. :
      sa mga Kristiyano, katagang ibinubulalas dahil sa gulat, tákot, panganib, at iba pa, bílang pag-hingi ng saklolo o tulong mula kay Jesus, Maria at Jose ng Bibliya
  • Hes•wí•ta

    1. :
      miyembro ng Society of Jesus, isang Katoliko Romanong orden na itinatag noong 1534 sa Paris nina San Ignacio Loyo-la, Francisco Xavier, at iba pa upang gumanap ng gawaing misyonero
  • Hes•wi•ti•kó

    1. :
      maka-Heswita, mala-Heswita.
  • Hes•wi•tís•mo

    1. :
      kilusang Heswita.