• hí•kap

    1. 1:
      Seb ST
    2. 2:
      paglakad unti-unti tulad ng isang maysakit na nanghihina
    3. 3:
      kulam na nakamamatay
    4. 4:
  • hí•kaw

    1. :
      alahas na isinusuot sa tainga
  • hi•ka•wán

    1. :
  • hi•káw-hi•ká•wan

    1. :
      punong-kahoy (Sonneratia acida) na tuma-taas nang 20 m, may makapal at ma-lakatad na mga dahong biluhabâ, nag-iisa ang bulaklak, matigas ang bilugang bunga na maraming butó at mga ugat na nakalabas; kinakain ang bunga nitó at nagagamit din sa paggawâ ng sukà; ginagawâng suwe-las at tapón ng botelya ang ugat.
  • hí•kay

    1. :
      paghahanda o pre-parasyon
  • hik•bî

    1. :
      pag-iyak na pabugso-bugso at may ingay
  • hík•bid

    1. :
      pinatuyông baging na ginagamit na baklad.
  • hi•kí

    1. :
      tawang ubod nang lakas.
  • hí•ki

    1. :
      mapuláng marka sa balát sanhi ng pasipsip na halik.
  • hí•kit

    1. 1:
      paghigit nang ubod lakas sa isang bagay na nakadikit
    2. 2:
      paggawâ ng lambát
  • hik•láb

    1. :
      malakíng piraso ng kar-ne o isda
  • hik•lás

    1. :
      nabakbak, napigtas, o na-tanggal.
  • hik•lát

    1. :
      sapilitang pagpapalakí ng bútas sa pamamagitan ng paghila sa gilid nitó
  • hik•mát

    1. :
      sining ng ma-hika.
  • hi•kò

    1. :
      magtawá sa nagkamalî.
  • hí•kog

    1. 1:
      uri ng lambat bitag na panghúli ng hipon
    2. 2:
      uri ng simà sa isdâ
    3. 3:
      pagpapatiwakal, pagbibigti.
  • hi•kól-hi•kól

    1. :
      kumawag-kawag, kumislot-kislot.
  • hí•kom

    1. :
      itikom ang bibig.