lu•pa•gî
- 1:
- nakaupô nang nakasalampak sa sahig
- 2:
- naubos ang kabuhayan; nabigo sa pangangalakal o labanan
lu•pá•gi
- 1:
- pag-upo sa sahig nang walang sapin
- 2:
- pagiging tamad o mahinà at walang ginagawâ kundi maupô at tumingin sa kawalan
- 1:
lu•pák
- 1:
- magbayó ng palay upang maihiwalay ang ipa sa bigas
- 2:
- mag-alis ng upak ng halámang gaya ng tubó
- 1:
lu•pák
- :
- saging na sabá na nilaga, dinikdik, at hinaluan ng niyog, asukal, gatas, at mantekilya
- :
lu•pák
- :
lu•pa•ká•ya
- :
- hindi ma-kagawâ at makakilos dahil sa pang-hihinà at kawalan ng kakayahan
- :
lu•pá•lop
- 1:
- 2:
- malayòng lupain
- 3:
- ang maysakít na nakayuko at payat pa
lu•pá•nit
- :
- masamâng ugali
- :
lú•pas
- :
- pagtanggal sa balát ng tubó o sa bao ng niyog
- :
lu•pa•sáy
- :
- naupô nang pasalampak
- :
lu•pá•say
- :
- pag-upô nang sayád ang puwit sa sahig
- :
lú•paw
- :
- basket na malalim at makipot
- :
lu•pa•yà
- :
- pagiging matiisin
- :
lu•pay•páy
- :
- laylay, tulad ng pakpak o biyas, dahil sa kahinaan
- :
lu•páy•pay
- 1:
- labis na panghihinà dahil sa kawalan ng pag-asa
- 2:
- paglungayngay ng mga bisig o ng pakpak kung mga ibon, dahil sa labis na págod
- 1:
lup•dá
- :
lú•peng
- :
Lupercalia (lu•pér•ka•lí•ya)
- :
- sinaunang pagdiriwang ng mga Romano
- :
lu•pés
- :
lu•pí
- :
- nakalaylay na tainga tulad ng sa áso
- :