lang•gó•tse
- :
- uri ng matibay na himaymay, karaniwang ginagamit sa sako.
lang•gu•wáy
- :
- sisidlan ng mga gamit sa pagngangangà
- :
lang•hál
- 1:
- pagdadamit sa batà ng kasuotang pangmatanda
- 2:
- pagtawag ng pan-sin sa anumang hindi kailangan o hindi wasto
- 1:
lang•háp
- 1:
- pag-hinga nang malalim
- 2:
- pagsinghot ng nakagagamot na singaw
- 1:
la•ngî
- 1:
- maging tuyo ang mga sanga
- 2:
- madurog ang malalambot sa mga tanim
- 3:
- maglahong bigla
- 4:
- mag-pútol o putulin
- 1:
la•ngî
- :
- tuyô1; tigáng.
- :
lá•ngi
- :
la•ngíb
- 1:
- balát ng naghihilom na sugat
- 2:
- dugong namuo at natuyô.
- 1:
la•ngi•gí•don
- :
lá•ngil
- 1:
- 2:
- punongkahoy na may balát na ginagamit na panghalili sa gugò.
La•ngí•lan
- :
- isa sa mga pangkating etniko ng mga Bagobo
- :
la•ngín
- 1:
- uri ng mammal na hindi magkapares ang mga súso
- 2:
- táo na nakaratay.
- 1:
lá•ngin
- 1:
- lamán ng usa na bahagyang niluto
- 2:
- 1:
la•ngís
- 1:
- malabnaw at malinaw na sustansiyang nakakatas sa niyog at ginagamit na lubrikante, pamahid sa buhok, pampaningas sa ilawán, at iba pa
- 2:
- dinalisay na krudo
- 3:
- panunuyò sa isang tao upang mapagbigyan
- 1:
la•ngí•si
- :
lá•ngit
- 1:
- rehiyon sa atmospera at sa kalawakang makikíta mula sa Earth
- 2:
- sa Kristiyanismo, tahanan ng Diyos at ng mga ang-hel
- 3:
- 1:
lá•ngit-lá•ngit
- :
- malapad na káyo o papel na inilalagay na tíla kisame sa sasakyan, kapilya, katre, at iba pa at kinakabitan ng mga palamuti
- :
la•ngít-lan•gí•tan
- 1:
- pansamantalang habong o silungan, karaniwang yarì sa tela
- 2:
- tawag din sa kámang may ganitong yarì
- 1:
la•ngit•ngít
- 1:
- impit na tunog na gawa ng pagkikiskisan o paglalapat ng dalawang bagay
- 2:
- 1:
lang•kâ
- :
- punongkahoy (Artocarpus heterophyllus) na makintab ang lungting dahon, at may bungang oblong na 60 sm ang habà at kulay lungti na nagiging dilaw kapag nahinog, may bukól-bukól na balát, at malinamnam ang mahimaymay na lamán
- :