lá•bey
- :
- ibong nagbibigay ng pangitain o babalâ
lab•hák
- :
lab•ha•sâ
- 1:
- aksayá2 o pag-aksaya
- 2:
- mababàng pagtingin sa sarili o sa isang bagay.
- 1:
la•bí
- 1:
- 2:
- 3:
- bakás o palatandaan ng nakaraan
- 4:
- dagdag o pagdadagdag
- 5:
la•bí
- :
- katagang ugat ng pamilang na labing-
- :
la•bí
- :
la•bì
- 1:
- panlabas na bahagi ng bibig
- 2:
- tabí o gilid ng isang bagay.
- 1:
la•bì
- :
- ilabas ang pang-ibabâng labì bílang pagpapahayag ng pagwawalang-bahala, pangungutya, at katulad.
- :
lá•bi
- :
labia (la•bí•ya)
- :
- anyong pangmaramihan ng labium, “labì”, ang panloob at panlabas na mga tiklop sa magkabilâng gilid ng puke.
- :
labial (láb•yal)
- :
labia majora (la•bí•ya mad•yó•ra)
- :
- ang panlabas at mas malaking mga tiklop sa magkabilâng gilid ng puke.
- :
labia minora (la•bí•ya mi•nó•ra)
- :
- ang panlabas at mas maliit na mga tiklop sa magkabilâng gilid ng puke
- :
la•bi•án
- 1:
- malalakíng labì
- 2:
- uri ng isdang-tabáng, ganito ang tawag dahil sa malalakí nitóng labì.
- 1:
lá•bid
- :
- sa sinaunang lipunang Bisaya, guhit na tatô, halos 3 sm ang lapad, kasáma ang tuwid at zig-zag na linyang makikíta sa binti at hita hanggang baywang
- :
la•bíd-la•bíd
- :
- uri ng uod na lumalaki sa kahoy at maaaring kainin.
- :
lá•big
- 1:
- mababàng tinig na mahinà ang tunog
- 2:
- uri ng yerba na tumutubò sa palayan.
- 1:
la•bi•hang-i•sá
- :
- súkat na may labing-isang salop.
- :
la•bí•lab
- :
- pagkalat ng apoy at pagtupok sa madaanan nitó.
- :
la•bi•la•bì
- :