• lá•bey
    png | Mit | [ Igo ]
    :
    ibong nagbibigay ng pangitain o babalâ
  • lab•hák
    png | Med | [ Bik War ]
  • lab•ha•sâ
    png | [ ST ]
    1:
    aksayá2 o pag-aksaya
    2:
    mababàng pagtingin sa sarili o sa isang bagay.
  • la•bí
    pnr | [ ST ]
  • la•bí
    pnl | [ ST ]
    :
    katagang ugat ng pamilang na labing-
  • la•bí
    png
    1:
    [Bik Hil Kap Pan Seb Tag] tirá2,3
    3:
    bakás o palatandaan ng nakaraan
    4:
    [ST] dagdag o pagdadagdag
    5:
    [Pan] katanyagan.
  • la•bì
    png
    1:
    panlabas na bahagi ng bibig
    2:
    tabí o gilid ng isang bagay.
  • la•bì
    pnd
    :
    ilabas ang pang-ibabâng labì bílang pagpapahayag ng pagwawalang-bahala, pangungutya, at katulad.
  • lá•bi
    png | [ Pan ]
  • labia (la•bí•ya)
    png | Ana | [ Lat ]
    :
    anyong pangmaramihan ng labium, “labì”, ang panloob at panlabas na mga tiklop sa magkabilâng gilid ng puke.
  • labial (láb•yal)
    pnr | Lgw | [ Ing ]
  • labia majora (la•bí•ya mad•yó•ra)
    png | Ana | [ Lat ]
    :
    ang panlabas at mas malaking mga tiklop sa magkabilâng gilid ng puke.
  • labia minora (la•bí•ya mi•nó•ra)
    png | Ana | [ Lat ]
    :
    ang panlabas at mas maliit na mga tiklop sa magkabilâng gilid ng puke
  • la•bi•án
    png | [ ST labì+an ]
    1:
    malalakíng labì
    2:
    uri ng isdang-tabáng, ganito ang tawag dahil sa malalakí nitóng labì.
  • lá•bid
    png
    :
    sa sinaunang lipunang Bisaya, guhit na tatô, halos 3 sm ang lapad, kasáma ang tuwid at zig-zag na linyang makikíta sa binti at hita hanggang baywang
  • la•bíd-la•bíd
    png | Zoo | [ ST ]
    :
    uri ng uod na lumalaki sa kahoy at maaaring kainin.
  • lá•big
    png | [ ST ]
    1:
    mababàng tinig na mahinà ang tunog
    2:
    uri ng yerba na tumutubò sa palayan.
  • la•bi•hang-i•sá
    pnr | [ ST ]
    :
    súkat na may labing-isang salop.
  • la•bí•lab
    png | [ ST ]
    :
    pagkalat ng apoy at pagtupok sa madaanan nitó.
  • la•bi•la•bì
    png | Zoo | [ Pal ]