máng•gad
- :
mang•ga•ga•gá
- :
- tao na pinahihirapan muna ang biktima bago gahasain
- :
mang•ga•ga•hís
- :
- tao na pinipilit o ginagami-tan ng lakas ang biktima upang gahasain
- :
mang•ga•gá•ma
- :
máng•ga•gán•tso
- :
mang•ga•ga•wà
- 1:
- tao na gumagawâ
- 2:
- tao na may mababàng uri ng gawain, lalo na yaong nangangailangan ng pag-gamit ng kamay at pagpapawis
- 3:
- sa Marxismo, isa sa uring proletaryado
- 1:
mang•ga•ga•wáy
- :
- mangkukulam na naka-panggagamot, nakapananakít, o nakapapatay
- :
mang•ga•gá•ya
- :
- tao na ang gawain ay paggaya o panggagaya
- :
mang•ga•né•so
- :
mang•gáng-ka•la•báw
- :
mang•gás
- :
- bahagi ng damit pang-itaas na sinusuotan ng mga bisig
- :
mang•ga•sá
- :
- uri ng palay o bigas
- :
máng•ga-sa•lí•ka
- :
máng•ga-sa•ló•kag
- :
mang•ga•si•nó•ro
- :
mang•ga•tsa•púy
- :
- malaking punongkahoy (Hopea acuminata), 35 m ang taas at 90 sm ang diya-metro, may dahong habilog, may mga bulaklak na maliit, katutubò sa Filipinas, at karaniwang ginagamit ang kahoy para sa paggawa ng sasakyang-dagat, tulay, at ibang konstruksiyon
- :
mang•gé•ra
- 1:
- noong panahon ng Espanyol, baba-eng naglalako ng mangga
- 2:
- túbong goma, gaya ng ginagamit sa pagdi-dilig ng haláman
- 1:
mang•gé•ta
- :
mang•gi•gút
- :
mang•gís
- :