pí•no
- :
- punongkahoy (genus Pinus) na tuwid, hindi gaa-nong lumalaki ang sanga, at karani-wang mahahabà ang dahon
pí•no
- 1:
- maliit na maliit; duróg na tíla pulbos
- 2:
- kung sa rabaw, makinis at manipis
- 3:
- kung sa paraan ng paggawâ o panlasa, mainam
- 4:
- kung sa ugali, magálang o mapitagan
- 1:
pi•nók
- :
pi•nok•nu•tán
- :
- upak ng mga pataning napitas na.
- :
pi•no•ló
- :
- bobina na gawa sa ginto.
- :
pi•nó•ot
- :
pi•nó•rak
- :
- tulad ng ginintuang maliliit na bulaklak.
- :
pi•nó•tot
- :
- uri ng palay na tubigan at magandang uri.
- :
pin•pín
- 1:
- tabla na inilalagay na pangharang sa pinto, daan, o ilog
- 2:
- balakid, o anumang bagay na pangharang
- 3:
- anumang kaug-nay sa paggamit ng araro.
- 1:
pín•pin
- :
pinpoint (pín•poynt)
- :
pin•sák
- :
- gangsa na pinatutunog sa ritmong paulit-ulit sa sulibaw.
- :
pin•sa•là
- :
- anumang súgat, pílay, at katulad na nagdudulot ng kirot sa tao o anumang gurlís, lámat, bátik, patse, at katulad na nagdudulot ng hindi kanais-nais na epekto sa isang bagay
- :
pín•san
- 1:
- anak ng tiyo, tiya, o iba pang malapit na kamag-anak
- 2:
- tao na kabílang sa mala-kíng pamilya
- 3:
- bagay na kaugnay o kawangis ng isa pang bagay
- 1:
pín•sang bu•ô
- :
- pinsan sa kapatid ng ama o ina
- :
pín•sang ma•ka•la•wá
- :
- pinsan sa pinsang buo
- :
pin•sé
- :
pin•sél
- :
- uri ng brotsa na manipis at patulís ang balahibo sa dulo at ginagamit ng artist sa pag-pipinta
- :
pinsetter (pin•sé•ter)
- :
pin•sík
- :
- giniling na karne, hipon, at sibuyas, na binalutan ng mása.
- :