pin•tóng
- 1:
- malaking mátong para sa pag-iimbak ng palay
- 2:
- pag-iimbak ng produkto gaya sa isang bodega.
pin•tór
- 1:
- tao na gumu-guhit ng mga larawang may kulay, karaniwan sa kambas
- 2:
- tagapahid ng pintura, gaya sa mga bahay
- 1:
pin•tór-ku•lá•pol
- :
- pintor na baguhan o hindi nagdaan sa pormal na pag-aaral.
- :
pin•tú•an
- :
- ang pinto o ang kinalalagyan nitó.
- :
pin•tu•hò
- 1:
- pagsuyo sa isang minamahal
- 2:
- pagpapakíta ng pag-hanga o paggálang
- 1:
pin•tú•ngan
- 1:
- imbákan, gaya ng bangan
- 2:
- 3:
- anumang mapag-iimbakan o makukuhanan ng malaking bílang ng isang bagay
- 1:
pin•tú•ra
- 1:
- substance na binubuo ng solidong matter na pangkulay sa pagpipinta at ipina-pahid bílang proteksiyon o palamuti sa iba’t ibang rabaw, kambas, o iba pang materyales
- 2:
- ang pagpapa-hid nitó
- 3:
- ang pinatu-yong pigment sa rabaw
- 4:
- 1:
pi•nu•gá•an
- :
pi•núg-an
- :
pi•nú•got
- :
- uri ng bigas na itim.
- :
pi•nu•í•gon
- :
pi•nuk•pók
- :
- uri ng tela na yarì sa abaka o pinya, kara-niwang pino at makintab.
- :
pi•nu•lô
- :
- maliit na túbo ng papel, istro, plastik, o metal
- :
pi•nu•lú•ngan
- :
pi•nu•nò
- 1:
- tao na may pinakamataas na tungkulin, panana-gutan, at kapangyarihan sa isang pook, samahán, at katulad, gaya ng pangulo ng bansa
- 2:
- sa hukbo, tao na inatásan upang mag-utos sa iba
- 1:
pi•nu•nô
- :
- tumutukoy o may kaugnayan sa sisidlang punô sa nilalamán.
- :
pi•nu•nòng-bá•yan
- 1:
- tao na namama-hala sa bayan
- 2:
- pangkalahatang tawag sa mga naglilingkod na opisyal sa pamahalaan.
- 1:
pi•nu•nòng-la•la•wí•gan
- :
- tao nama-mahala sa lalawigan.
- :
pi•nu•nòng-lung•sód
- :
- tao namamahala sa lungsod.
- :
pi•nú•ros
- :