pin•sík kon kál•do
- :
- pinsik na sinabawan.
pin•sík prí•to
- :
- pinsik na ipinirito.
- :
pin•síl
- :
- varyant ng pinsel.
- :
pint (paynt)
- :
- yunit ng likido, katumbas ng kalahating quart
- :
pin•tá
- 1:
- anumang uri ng kulay
- 2:
- pagpa-pahid ng pintura, gaya ng ginagawâ sa mga bahay at iba pa
- 3:
- larawang gawâ ng kamay
- 1:
pin•tá•do
- :
- orna-mental na tuwid, masanga, makinis, at malakahoy, at nakukunan ng pangkulay na pula.
- :
Pin•tá•dos
- :
- noong panahon ng Espanyol, mga tao na naninirahan sa Visayas, na pu-nô ng tatô ang katawan
- :
pin•tá•ka
- :
pin•ta•ká•si
- 1:
- pagsasabong kaug-nay ng pista
- 2:
- a
- tagapamagitan
- b
- patrón1
- 3:
- 1:
pin•tál
- 1:
- 2:
- bagay na nakapilipit, tulad ng tabla, behuko, atbp.
pín•tal
- :
- pagbababad ng sinu-lid bago ilagay sa panghayuma.
- :
pín•tal
- :
pín•ta-pin•tá•ro
- :
- bakát-bakát, tulad ng nangyayari sa mga bagay na kumukupas at nagmamantsa ang kulay.
- :
pin•tás
- :
- pagpuna sa kahit munting sirà, mali, at iba pang hindi kasiya-siyang katangian
- :
pín•ta•sé•ro
- :
- tao na mapaghanap ng pintas, pín•ta•sé•ra kung babae
- :
pin•tíg
- 1:
- ritmikong paggalaw ng mga ugat dahil sa pagdaloy ng dugo mula sa puso, karaniwang nadaramá sa pulsúhan at leeg
- 2:
- ang bilis o bagal ng naturang paggalaw at karaniwang ginagamit upang alamin ang tibok ng puso, ang tindi ng damdamin, at kalusugan ng isang tao
- 3:
- ang katulad na galaw ng tunog, liwanag, koryente, o musika, hal pintig ng tambol, pintig ng motor
- 1:
pín•ting
- :
- mahinàng pintig.
- :
pin•tô
- :
- anumang harang sa isang daánan o lagúsan, gawâ sa kahoy, salamin, o metal, at nakakabit sa pamamagitan ng bisagra
- :
pin•tóg
- :
- pamamagâ o pag-alsa ng anuman, gaya sa pintóg ng prutas o lobo
- :
pin•tón
- :
- matong na mataas, yarì sa nilálang tilad ng kawayan, at pinag-iimbakan ng bigas.
- :