tagmeme (tág•mim) 1: pinakamaliit at makabuluhang yu-nit na anyo ng gramatika 2: yunit ng pag-aaral sa gramati-kang tagmemics na binubuo ng ug-nayan ng mga funsiyong panggra-matika at ng uri ng mga salik na nabubuo sa funsiyong ito
ta•go•lá•ling : sa sinaunang lipunang Bisaya, mga araw na ibini-gay sa alipin upang makapagtra-baho para sa kaniyang sarili
ta•góng•gong : maliit na tambol na yarì sa putól na ka-hoy na inuka ang loob, may bálot ng balát ng usa ang magkabilâng dulo, at pinatutunog sa pamamagi-tan ng inihahampas na dalawang patpat ng kawayan
ta•gós : sumuot mula sa isang rabaw túngo sa kabilâng rabaw, ga-ya ng tagos ng dugo sa damit o tagos ng sibat sa dibdib