haematocele, hematocele (he•má•to• sél) : pamamagâ sanhi ng pagkaipon ng dugo sa isang ba-hagi ng katawan.
haemoglobin, hemoglobin (he•móg• lo•bín) : protinang pulá na may iron na nagdadalá ng oxygen, nása puláng cell ng dugo ng mga vertebrate
haemolysis, hemolysis (hi•mo•lí•sis) : ng puláng cell ng dugo na nagdudulot ng pagkaubos ng haemoglobin.
haemophilia, hemophilia (he•mo•fíl• ya) : sakít na namama-na na kakikitahan ng labis na pagdurugo kahit sa hindi kalub-haang sugat sanhi ng kawalang kakayahan ng dugo na mabuo sa paraang normal.