ha•má•ngan
- :
hamartia (há•mar•syá)
- :
- sa trahedyang Griyego, malubhang kamalian o kakulangan na huma-hantong sa pagbagsak ng bayani o pangunahing tauhan.
- :
há•mas
- :
- tao na masiba.
- :
ha•mát
- :
- nababantayang mahigpit.
- :
hám•ba
- 1:
- poste sa magkabilâng gilid ng pintuan
- 2:
- tíla kuwadrong balangkas sa paligid ng bintana
- 1:
ham•ba•bú•yan
- :
- káhoy dalága.
- :
ham•bál
- :
- matinding lungkot o pagkabagbag ng loob dahil sa iba
- :
hám•bal
- 1:
- 2:
ham•bá•lang
- :
- nása gitna ng daan at nakasasagabal sa dumaraan
- :
ham•bá•los
- :
- hampas sa pama-magitan ng kaputol na kahoy, bakal, o batuta
- :
ham•bán
- :
- hindi maayos o hindi bihasa ang pagkakagawâ.
- :
ham•bá•ngan
- :
hám•bat
- :
- saklutin o sumaklot.
- :
ham•báw
- :
- salapsáp o mababaw.
- :
ham•bí•ling
- :
ham•bi•lóng
- :
- biglaang pag-harap o paglingon
- :
ham•bíng
- 1:
- 2:
- suriin upang makíta ang pagkaka-tulad at pagkakaiba
- 3:
- buuin nang paayon, pahambing, at pasuk-dol na antas ng pang-uri o pang-abay
ham•bó
- :
- ligò o pagligò
- :
ham•bô
- 1:
- katutubòng kata-ngian o naturalesa
- 2:
- pagtitiyagâ upang makamit ang isang minimithî
- 1:
ham•bóg
- :
- may labis na pagmamalakí at pagtingin sa sarili
- :