• e•pí•gra•pé

    1. 1:
      mga salitâng iniukit, gaya sa barya, puntod, o bantayog
    2. 2:
      siniping pangungusap, parirala, taludtod, at katulad, na nagsisilbing pambungad ng aklat o kabanata
  • epigraph (é•pi•gráf)

    1. :
  • epigrapher (e•pí•gra•fér)

    1. :
  • e•pí•gra•pís•ta

    1. :
      tao na dalubhasa sa epigrapiya
  • e•pí•gra•pí•ya

    1. :
      pag-aaral ng ukit o limbag, lalo na sa antigong gamit o bagay
  • e•pí•hi•yé

    1. :
  • é•pi•ká

    1. :
      hinggil sa tulang epiko
  • e•pi•kás

    1. :
  • e•pi•kás•ya

    1. 1:
    2. 2:
      kahusayang magtrabah
  • é•pi•kó

    1. 1:
      mahabàng tulang nagsasalaysay ng pakikipagsapalaran o mga ginawâ ng isa o higit pang bayani o maalamat na nilaláng
    2. 2:
      katha sa anumang anyo na naglalamán ng pananaw ng isang bansa sa kasaysayan nitó
    3. 3:
      aklat o pelikulang batay sa malaepikong salaysay
  • é•pi•kóng-bá•yan

    1. :
      sinauna at mahabàng tulang pasalaysay, karaniwang hing-gil sa pakikipagsapalaran ng isang bayaning-bayan at nagtatanghal sa kasaysayan, kaugalian, paniniwala, pamahiin, at iba pa ng isang tribu o pangkating etniko
  • e•pi•krá•ne•ó

    1. :
      katawagang medikal sa kabuuang estruktura na bumabálot sa kraneo
  • E•pi•ku•re•ís•mo

    1. :
      sinaunang pilosopiya na nag-tataguyod ng pigíl na hedonismo, higit na nagpapahalaga sa mental kaysa pisikal na kasiyahan
  • e•pi•kú•re•ó

    1. :
      mahilig sa sensuwal na kasiyahan o luho
  • e•pi•lép•si•yá

    1. :
      neurolohikong sakít na kakikitahan ng pagkawala ng málay at pagkokombulsiyon
  • epilepsy (é•pi•lép•si)

    1. :
  • epileptic (e•pi•lép•tik)

    1. :
      tao na may epilepsiya
  • epileptic (e•pe•lép•tik)

    1. :
  • e•pi•lép•ti•kó

    1. :
      ukol sa epilepsiya
  • e•pí•lo•gó

    1. 1:
      hulíng bahagi o kongklusyon ng malikhaing akda
    2. 2:
    3. 3:
      talumpati o maikling tula ng isang aktor sa katapusan ng dula