káws•ti•kó 1: may kakayahang magningas, maag-nas, o sumirà ng buháy na tissue 2: lubhang kritikal o sar-kastiko
káw•te•ri•sá : sunugin o pasuin ng kawterisador o kaustikong substance, lalo na para huminto ang pagdugo
kay : pambuo ng pahayag na padamdam hinggil sa paghanga, pagkagulat, pagtatangi, o pag-alipusta, batay sa ipinahihiwatig ng tinig at sa okasyon ng pagpapahayag nitó, hal Kay bango!, Kay pangit!
kay : nangangahulu-gang pag-aari at ginagamit bago ang pangalan ng isang tao, hal “Kay Pedro ito at kay Sinang iyon.”
ka•yà 1: anumang kasangka-pan sa pangangaso 2: paghahanap ng buwaya sa ilog o ng tao na nagtatago sa bundok
ká•ya 1: súkat ng sariling lakas ng katawan o ng pag-iisip 2: kalagayan sa búhay sa paggawâ o pagtupad ng gawain 3: kala-gayan sa búhay sang-ayon sa pagkakaroon ng salapi