ka•wi•lí•han
- 1:
- pook o bagay na tuon ng pagkawili
- 2:
- pakiramdam o katayuan ng pagkawili
ka•wí•li-wí•li
- :
- lub-hang nakapupukaw ng pansin o atensiyon
- :
ka•wíng
- 1:
- pagkakadugtong-dugtong ng mga bagay, tulad ng bagon ng tren, tanikala, at iba pa
- 2:
- silò na bumubuo ng tanikala
- 1:
ká•wing
- :
ka•wít
- 1:
- nása káwit o may an-yong káwit, hal kawít ang palakol
- 2:
- ikinabit o pinagkabit gamit ang kawit
- 1:
ká•wit
- 1:
- 2:
- mítig
ka•wí•tan
- :
ka•wít-ang-pa•la•kól
- :
- pana-hon ng malubhang taggutom at paghihirap
- :
ka•wít-ka•wít
- :
kaw•káw
- 1:
- pagsawsaw ng mga daliri o kamay sa likido
- 2:
- pagtahol ng áso sa isang bagay na hindi nakikíta ngu-nit nararamdaman
- 3:
- uri ng ibong kasinlaki ng kalapati na may itim na balahibo
- 1:
káw•kaw
- :
- linisan o hugasan ang ari ng babae
- :
kaw•ká•wan
- :
- malakíng sisidlan ng likido na yarì sa porselana
- :
kawl
- :
- kakayahang magsa-lita o magpahayag ng mga iniisip at nadáramá
- :
kaw•lín
- :
- pino at putîng luad na ginagamit sa paggawâ ng porselana
- :
ka•wók
- :
ka•wót
- :
ká•wot
- 1:
- pagpansin o hindi pagpansin sa isang bagay
- 2:
- mala-kíng kutsara na gawâ sa kahoy o bao ng niyog
- 1:
káw•sa
- :
- sanhi1-3
- :
kaw•sán•te
- :
kaw•sa•tí•bo
- 1:
- kumikilos o gumagawâ bílang sanhi; lumilikha ng epekto
- 2:
- nagpapahiwatig ng sanhi
- 1: