kan•ná•way
- :
Ka•nô
- :
- pinaikling Amerikano
- :
ká•no
- :
- pinakamaliit na uri ng tulya (Tridacna crocea) na mamulá-muláng dilaw ang takupis, gayon din ang lamán, at humahabà nang hanggang 15 sm
- :
kán-on
- :
ká•non
- 1:
- masak-law na batas, tuntunin, o batayan
- 2:
- utos ng simbahan
- 3:
- kasapi ng ordeng Katoliko Roma-no
- 4:
- nása malakíng titik, kalipunan o listáhan ng mga sagra-dong aklat na tinatanggap bílang tunay
- 5:
- itinuturing na toto-ong mga akda ng isang awtor o ang listáhan ng mga ito
- 6:
- bahagi ng misang Katoliko Romano, nagla-lamán ng mga salita ng konsagras-yon
- 7:
- listáhan ng mga ak-dang pampanitikan at mga likha na itinuturing na panghabàng-panahon at may pinakamataas na uri
- 1:
Ká•no•nés
- :
- sa simbahang Katoliko Romano, mga batas ukol sa kapakanang eklesyas-tiko
- :
ka•nó•ni•gó
- :
- hinggil sa kanon o batas ng simbahang Katoliko Romano
- :
ka•nó•ni•kó
- :
- tumutukoy sa katangiang Kanon4
- :
ka•no•ni•sá
- :
- opisyal na ipahayag ang pagiging santo
- :
ka•no•ni•sá•do
- :
- laláking ginawâng santo, ka•no•ni• sá•da kung babae
- :
ka•no•ni•sas•yón
- :
kanoon (ka•nún)
- :
- instrumentong katulad ng sitara, may limampu hanggang animna-pung kuwerdas
- :
ka•nô-os
- 1:
- 2:
ka•nós
- :
ká•nos
- :
- sebo ng tigulang na niyog
- :
ka•nót
- 1:
- pagkahukot o pag-kakuba bunga ng gawain
- 2:
- pagpa-pakahirap nang walang pakinabang
- 1:
ká•not-ká•not
- :
- alga (Gra-cilaria eucheumoides) na maaaring kainin ng tao
- :
ka•nó•wa
- :
ka•nóy
- :
- pagluyloy ng mga bilbil o matatabâng bahagi ng katawan
- :
kan•sá
- :
- mawalan ng sigla dahil sa labis na págod o pahirap
- :