tíg•ma : sa sinaunang lipu-nang Bisaya, unang karanasan ng isang kabataan sa digmaan o sa pakikipagtalik
tig•mák 1: babád 2: lubhang basâ dahil sa malakas na buhos ng anumang likido, gaya ng tao na tigmak sa ulan, o pader na tigmak sa pintura