isang ferric oxide ore na bu-mubuo ng puláng mása.
haemato-, hemato- (he•má•to)
:
ng pangngalan at nangangahulugang dugo, hal haematology
haematocele, hematocele (he•má•to• sél)
:
pamamagâ sanhi ng pagkaipon ng dugo sa isang ba-hagi ng katawan.
haematology, hematology (he•ma•tó •lo•dyi)
:
pag-aaral sa pisyolohiya ng dugo.
haematoma, hematoma (he•ma•tó •lo•dyi)
:
pamumuo ng dugo sa kalamnan
haemo, hemo- (hé•mo)
:
haemato-, hal haemoglobin, haemo-philia.
haemoglobin, hemoglobin (he•móg• lo•bín)
:
protinang pulá na may iron na nagdadalá ng oxygen, nása puláng cell ng dugo ng mga vertebrate
haemolysis, hemolysis (hi•mo•lí•sis)
:
ng puláng cell ng dugo na nagdudulot ng pagkaubos ng haemoglobin.
haemophilia, hemophilia (he•mo•fíl• ya)
:
sakít na namama-na na kakikitahan ng labis na pagdurugo kahit sa hindi kalub-haang sugat sanhi ng kawalang kakayahan ng dugo na mabuo sa paraang normal.
haemophiliac, hemophiliac (he•mo• fíl•yak)
:
tao na may haemophilia.
haemorrhage, hemorrhage (hé•mo• réydz)
:
masaganang pagtagas ng dugo sa nabútas na daluyan ng dugo