• hád•yi

    1. :
      varyant ng hadji.
  • haematite, hematite (hé•ma•táyt)

    1. :
      isang ferric oxide ore na bu-mubuo ng puláng mása.
  • haemato-, hemato- (he•má•to)

    1. :
      ng pangngalan at nangangahulugang dugo, hal haematology
  • haematocele, hematocele (he•má•to• sél)

    1. :
      pamamagâ sanhi ng pagkaipon ng dugo sa isang ba-hagi ng katawan.
  • haematology, hematology (he•ma•tó •lo•dyi)

    1. :
      pag-aaral sa pisyolohiya ng dugo.
  • haematoma, hematoma (he•ma•tó •lo•dyi)

    1. :
      pamumuo ng dugo sa kalamnan
  • haemo, hemo- (hé•mo)

    1. :
      haemato-, hal haemoglobin, haemo-philia.
  • haemoglobin, hemoglobin (he•móg• lo•bín)

    1. :
      protinang pulá na may iron na nagdadalá ng oxygen, nása puláng cell ng dugo ng mga vertebrate
  • haemolysis, hemolysis (hi•mo•lí•sis)

    1. :
      ng puláng cell ng dugo na nagdudulot ng pagkaubos ng haemoglobin.
  • haemophilia, hemophilia (he•mo•fíl• ya)

    1. :
      sakít na namama-na na kakikitahan ng labis na pagdurugo kahit sa hindi kalub-haang sugat sanhi ng kawalang kakayahan ng dugo na mabuo sa paraang normal.
  • haemophiliac, hemophiliac (he•mo• fíl•yak)

    1. :
      tao na may haemophilia.
  • haemorrhage, hemorrhage (hé•mo• réydz)

    1. :
      masaganang pagtagas ng dugo sa nabútas na daluyan ng dugo
  • haemorroid, hemorroid (hé•mo•róyd)

    1. :
  • haemostasis, hemostasis (he•mo•is• tá•sis)

    1. :
      pag-ampat ng pagtagas ng dugo mula sa sugat.
  • ha•én

    1. :
      ubas na malaki at maputî.
  • há•en

    1. :
  • há•fiz

    1. :
      Muslim na memor-yado ang Koran.