po•né•mang súp•ra•seg•men•tál
- :
- makahulugang yunit ng tunog na karaniwang hindi tinutumbasan ng mga letra sa pagsulat; sinisimbolo ito ng mga notasyong ponemiko upang matukoy ang paraan ng pagbigkas.
po•né•mi•ká
- :
po•nén•te
- 1:
- ispiker sa kongreso
- 2:
- sa korte, ang tagasulat ng desisyon o hatol.
- 1:
po•né•ti•ká
- :
pong
- 1:
- katawagang ginaga-mit sa madyong upang ipakilála nang husto ang tatlo o higit pang pitsang magkakatulad
- 2:
- katagang sinasabi ng tayâ kung nakahuhúli ng kalaro, gaya sa larong taguán.
- 1:
poniard (pón•yard)
- :
- maliit at payat na patalim.
- :
pón•kan
- :
po•nò
- :
- pananakít ng ulo.
- :
po•nô
- :
po•nó•gra•pó
- :
- aparatong ginagamit sa pagpapatug-tog ng plakang angkop o ukol dito
- :
pó•nol
- :
po•no•lo•gó
- :
- tao na dalubhasa sa ponolohiya.
- :
pó•no•lo•hí•ya
- :
- pag-aaral ng makabuluhang tunog ng isang wika
- :
pó•no•pób•ya
- :
- labis na takot sa tunog, tinig, o pagsasalita.
- :
pón•pal
- :
- kaibigan sa telepono
- :
pon•pón
- :
pon•pón
- :
- kumuha o kumolekta.
- :
pón•pon
- :
- nakabunton; nakatambak.
- :
pons (ponz)
- :
- bahagi ng sanga sa utak na nag-uugnay sa medulla oblongata at sa thalamus.
- :
Pón•si•yó Pi•lá•to
- :
- sa Bibliya, pinunòng Romano sa Herusalem at napilitang humatol ipakò sa krus ni Hesukristo.
- :